İbrahim Aksoy

Hatıra Defteri

10 Eylül 2017 01:42
A
a
İnsanlar vardır unutulmaz…Kimisi unutamaz ilkokul öğretmenini…Kimisi çok eskilerden tanıdığı bir komşusunu…Kimisi asker arkadaşını , kimisi cezaevi arkadaşını…Kimi okul arkadaşları kardeş gibidirler…Hepimizin çocukken aşık olduğu platonik aşkı mutlaka vardır ; hatırlayınca gülümseten…Akıllı telefonların olmadığı lise yıllarında her erkeğin mektup yazdığı bir aşkı mutlaka vardır…Her liseli kızda mutlaka bir aşk mektubu almıştır…Aslında insanları kardeş kadar yakın eden bütün bu arkadaşlıkların temeli aynı kaderi ,aynı dertleri paylaşmamızdandır…
 
            Eskiden hatıra defterlerimiz vardı bizim…”Bana kalbin kadar temiz bu sayfayı ayırdığın için…” diye başlardı çoğu ilk cümlemiz…”Geçen günlerde kalbini kırdıysam beni affet…”diye biterdi çoğu zaman son cümlemiz…Bir kalp işareti , ortasında bir ok ve isimlerimizin baş harfleri…
                                                     
            Şimdi yıkılan eski lise bahçemizdeki ağaçlara sevgilimizin baş harfini yazardık mutlaka…Tuvalette sigara içmenin keyfi başkaydı mesela…Köprübaşında demirlerin üzerine oturup sohbet etmenin doyumsuz bir zevki vardı …
 
             Masumdu aşklarımız aslında ve çok vefalıydı…Cep telefonlarıyla falan konuşamadık, normal ev telefonlarımızda yoktu bizim…Fakat bir çok lise aşkı evlilikle bitmiştir bizde…
 
             Hocalarımızdan korkardık çoğu zaman…Onlara duyduğumuz sonsuz saygıdan gelirdi bu korku…Kahveye giderdik ama oynadığımız her oyunda bir gözümüz dışarıda olurdu…   
             Her sabah tek sırayla girerdik sınıflarımıza…Saçlarımızı gelişigüzel uzatamazdık...Konuşanları tahtaya yazardı sınıf başkanı…Birazcık dayak yesekte yine çok severdik okulumuzu ve öğretmenlerimizi…
 
           Kale direkleri yerine koyduğumuz taşlarla toprak sahada bilen bilmeyen hepimiz futbol oynardık…Büyük sınıflar küçük sınıflardakilere şefkatle yaklaşırdı…Küçükler büyük abileri ve ablalarının yerinde olmak için neler vermezdi ki…
 
           Bütün hocalarımızın bir lakabı vardı…Onlarda bu lakaplarını bilirdi ama gocunmazlardı…Sevgi ve saygıyı sanırım biz o zamanlarda öğrendik…Şimdiki kadar modern değildi eğitim araçları ama çoğumuz iyi mevkilere geldik hepimiz…Tahta cetvelle dayak yemeyen kaç kişi vardır bizim zamanımızdan…
 
          Fukaraydık çoğumuz…Yaz tatillerinde erkeklerimiz inşaatta çalışır ; kızlarımız tarlaya giderdi…Televizyon tek kanallıydı…Çoğumuzun bir pantolonu bir ceketi vardı…kot giymek o zamanlarda lükstü…
 
         Bütün bunlara rağmen mutluyduk , dosttuk ,arkadaştık biz…Samimiyet vardı…
 
         Özlüyor musun diye sorarsanız bende size soracağım…Siz özlemiyor musunuz ?
 
         Sağlıcakla kalın….             
 
anket ANKET

hava durumu HAVA DURUMU
e-gazete E-GAZETE
sayfalar SAYFALAR
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
duyurular DUYURULAR
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat


Tefenni ve Teke Yöresi Güncel ve Tarafsız Haber